Latarnia Morska w Jarosławcu

Rybacy znają migotliwe światło jarosławieckiej latarni, ale częściej kieruje ich ku lądowi buczek, który słychać na kilkadziesiąt kilometrów. Morze w tym rejonie jest zdradliwe i niebezpieczne dla żeglarzy, a jesienne sztormy były w przeszłości przyczyną bardzo wielu morskich katastrof. Pierwszą latarnię w Jarosławcu zbudowano w 1830 r. w odległości około 400 m od brzegu morza.

Okazało się jednak, że budowla była zbyt niska - światło przesłaniał las. Mieszkańcy wsi nie wyrazili zgody na wycięcie drzew, bali się bowiem zasypania pół uprawnych uwolnionymi piaskami. Również podwyższenie latarni okazało się niemożliwe z powodu zbyt słabej konstrukcji. W 1835 r. zapadła decyzja o budowie nowej latarni, dziś atrakcji turystycznej Jarosławca, szczególnie dla dzieci. W pobliżu starej, którą po przebudowie przeznaczono na mieszkania dla latarników, stanęła wieża z czerwonej cegły wysokości 33 m. Pierwsze światło nowej latarni zapłonęło w lipcu 1838 r. Początkowo było to piętnaście lamp spalających olej rzepakowy. Na początku XX w. lampy olejowe zastąpiono oświetleniem gazowym. Elektryczność wkroczyła do jarosławieckiej latarni w 1908 r., a wraz z nią wspomniane na początku przeciwmgielne syreny.