Suchacz

Suchacz

Pierwsze ślady osadnictwa na terenie dzisiejszego Suchacza, jak wykazały prace wykopaliskowe w latach 1933-1935, pochodzą z młodszej epoki kamiennej.  We wczesnym średniowieczu Suchacz był wymieniany w dokumentach razem z Łęczem, jednak nie jako osada lecz jako okręg, gdzie przypuszczalnie mieszkali rybacy z Łęcza. Rybołówstwo w czasach Zakonu było zastrzeżone tylko jemu, więc sam zajmował się rybołówstwem albo je nadawał i dzierżawił innym. Elbląskie Stare Miasto mogło na podstawie przywileju z 1246 r. łowić małymi sieciami na Zalewie obok Łęcza. Nazwa Suchacz to spolszczenie od niemieckiej nazwy Succase, która prawdopodobnie pochodzi od staropruskiego słowa "sucks" oznaczającego rybę, ale może również oznaczać imię pruskiego osadnika.

Za czasów polskich, tj. po wojnie trzynastoletniej, nadaniem króla Kazimierza Jagiellończyka, Suchacz należał  do posiadłości ziemskich Elbląga. W XVI wieku była tutaj karczma, o którą od 1570 roku, toczył się spór pomiędzy starostą tolkmickim Maciejem Żalińskim a miastem Elblągiem (ostatecznie za sprawą Zygmunta Augusta otrzymał ją Elbląg). W 1577 roku karczmę spalili gdańszczanie . W 1750 roku przy potoku, który bierze swój początek na północny-wschód od Łęcza, wybudowano młyn.

Budynek szkoły [obecnie tzw. Stara Szkoła] wybudowano w 1879 roku. Wcześniej, już od 1804 roku, edukacja dzieci była prowadzona w prywatnych domach. Intensywny rozwój osady nastąpił w XIX wieku, kiedy w pobliżu wybudowano cegielnię, a na stokach założono sady - głównie wiśniowe.
    
W Suchaczu znajdowała się niewielka przystań rybacka z kilkoma małymi statkami [wg E.G.Kerstana w 1925r. było ich 12], którymi przewożono zebrane tutaj wiśnie i inne towary do miejscowości położonych  nad Zalewem Wiślanym . Na rozwój wsi wpłynęło uruchomienie w 1900 roku linii kolejowej Elbląg – Braniewo oraz budowa w latach 1919 - 1921 drogi utwardzonej. 

Dzięki inwestycjom i rozwojowi lokalnej turystyki wzrosła rola Suchacza jako wioski letniskowej. W tym czasie były już czynne dwie gospody, obsługujące przebywających tu letników. O ogólnym rozwoju wsi świadczyć może liczba mieszkańców, która w roku 1925 wynosiła 600 osób.
       Gospoda i hotel „Haffschlößchen” (Zameczek nad Zatoką), którego właścicielem był Wilhelm Preuss, a później Fritz Julitz, był ulubionym celem nad Zalewem, szczególnie w porze kwitnienia wiśni .W ostatnich latach przed wybuchem II wojny światowej, Haffschlößchen oświetlony w nocy był ważnym punktem odniesienia dla żeglugi na Zalewie Wiślanym.

       Po wojnie ( do 1954 roku),  Suchacz  był wsią gromadzką [ zob. temat] należącą administracyjnie do gminy Łęcze. Od 1972 roku, kiedy zniesiono gromady, należy do gminy Tolkmicko.

Źrółdło: www.historia-wyzynaelblaska.pl