Tolkmicko
Tolkmicko, malownicze miasteczko nad Zalewem Wiślanym.
Jak mówią legendy Tolkmicko swoją nazwę wywodzi od władcy panującego na pobliskim grodzie, Tolka oraz jego córki Mity (gród Tolkemita).
Jak wskazują badania archeologiczne, powstanie osady otoczonej wałami ( zachowanymi do dzisiejszego dnia ) można datować na wczesną epokę żelaza VII - V wiek p.n.e. . To właśnie z tego okresu pochodzą ślady pobytu prasłowiańskiej ludności kultury łużyckiej. Do XIII wieku okolice były zamieszkane przez plemiona Pogezanów, a przywileje lokacyjne osada uzyskała około 1296 roku. Około 1440 roku Tolkemit staje się częścią Pruskiej Federacji, 14 lat później składa akt lojalności wobec polskiego króla. Niestety w 1456 zostaje najechane przez Zakon teutoński, i jest pod jego panowaniem aż do roku 1525. Traktat toruński reguluje kwestie granic, a wielki mistrz Albrecht Hohenzollern za dożywotnią pensję od Zygmunta Starego oddaje koronie miedzy innymi Tolkmicko. 1569 unia lubelska, Tolkmicko staje się starostwem. Pożar w roku 1694 niszczy wiele budynków mieszkalnych. 1700-1721 Wielka Wojna Północna, Tolkmicko okupowane przez wojska szwedzkie, w międzyczasie 1709-1710 epidemia dżumy usmierca połowę mieszkańców. 1767 wielki pożar niszczy zabudowę mieszkalną, kościół, ratusz, oraz szkołę. Rozbiór Polski w 1772 sprawia że Tolkmicko trafia pod panowanie Pruskiego króla. W 1828 roku odbywa się pierwsza rozprawa w miejskim sądzie, 1873 otwarcie połączenia drogowego pomiędzy Elblągiem a Tolkmickiem. W roku 1900 rusza połączenie kolejowe przez Tolkmicko malowniczą trasą nad zalewem. 1945 rok kończy II Wojnę Światowa , Tolkmicko ostatecznie wraca do ziem polskich.
Ważniejsze zabytki: wały i fosy grodu Tolkemita, gotycka baszta XIV wiek, kościół św. Jakuba XIV wiek z licznymi późniejszymi przebudowami w kształcie trzynawowej bazyliki, barokowa kaplica cmentarna z 1738 roku, kapliczka przydrożna z XVII/XVIII wieku, budynek stacji kolejowej z XIX/XX wieku, oraz liczne budynki staromiejskie z XVIII/XIX wieku. Będąc w okolicy nie można też nie zobaczyć wielkiego głazu narzutowego znajdującego się kilka metrów od brzegu plaży, pomiędzy Tolkmickiem a Fromborkiem, według podań składane były na nim ofiary poświęcone pruskiemu bogu Churcho, obecnie jest to pomnik przyrody, tak samo jak 700-letni dąb znajdujący się w Kadynach. Obecnie Tolkmicko jest miejscowością liczącą około 3000 mieszkańców, niestety straciło swoje walory turystyczne w wyniku przemian po 1989 roku, ale nadal jest miejscem wartym do odwiedzenia podczas sezonu turystycznego powstało tam wiele prywatnych kwater, a gdy żeglujesz po wodach Zalewu Wiślanego port znajdujący się w Tolkmicku, może być Twoją przystanią na niepogodne dni, oraz bazą wypadową do pieszych i rowerowych wędrówek po okolicy.
Żródło: www.tolkmicko.org.pl