Ustka
Ustka to nadmorski kurort położony w powiecie słupskim, u podnóża ujścia rzeki Słupi do Morza Bałtyckiego. Od 2003 roku wraz z Słupskiem łączy je porozumienie zwane Dwumiastem. Między nimi można swobodnie poruszać się komunikacją kolejową oraz autobusową.
Gmina Ustka szczyci się malowniczymi krajobrazami, bliskością morza i piaszczystych plaż, otoczeniem lasów. To idealne miejsce by ukoić nerwy, zaznać ciszy, spokoju i odpocząć po wielu miesiącach pracy.
Pierwsze wzmianki o założeniu warowni w miejscu ujścia Słupi pochodzą z 2 lutego 1337 roku. Wspomina o tym umowa słupskich radnych ze Święcami (Jaśko ze Sławna i Jaśko z Darłowa).
Podobnie jak mieszkańcy innych wsi miejskich, ustczanie byli poddanymi Słupska i zmuszeni byli do składania przysięgi poddańczej. Obowiązywał ich także przymus młynny (młyn miejski w Zamełowie). Mieszkańcy Ustki wyróżniali się nie tylko obowiązkiem świadczenia wszelkich prac i usług związanych z portem, ale także płaceniem podatku szosowego, a nie czynszu, lub odrabianiem pańszczyzny. Aż do wojny trzydziestoletniej samodzielni ekonomicznie ustczanie, głównie szyprowie, karczmarze i wójt, przyjmowali obywatelstwo miasta Słupska i korzystali z przywilejów wynikających z posiadania praw miejskich.
- Kościół św. Jana Chrzciciela i św. Mikołaja w Ustce,
- kościół pw. Najświętszego Zbawiciela,
- domki rybackie i kamieniczki z XIX/XX wieku,
- Warownia w ujściu Słupi znana jako Zaułek Kapitański,
- Port Ustka – przystań (żeglarstwo) morska w ujściu rzeki Słupi, mająca charakter portu,
- Latarnia Morska,
- Zakład Przyrodoleczniczy - zbudowany w 1912 w celu leczenia chorób układu oddechowego, układu krążenia, przemiany materii i reumatyzmu; budynek wzniesiono w miejscu gdzie w 1877 zbudowano pierwsze usteckie łazienki parowe, do łazienek tłoczono morską wodę, którą podgrzewano i wykorzystywano do kąpieli leczniczych